beeldhouw

Van een gemiste kans gesproken !

Eindelijk open !

Wat hadden we er naar uitgekeken. Eindelijk zou hét Belgisch museum over Midden-Afrika haar deuren terug openen.

De verwachtingen mochten wel hoog gespannen, heel hoog zelfs. Niet alleen waren we reuzebenieuwd hoe het museum het bloedige en woelige verleden rond Leopold II in het verhaal zou laten inpassen, maar van een verbouwing voor tientallen miljoenen euro’s mag er wel veel verwacht worden.

Op de eerste zondag in de kerstvakantie trokken we dus met een buik vol vlinders van nieuwsgierigheid naar Tervuren.

 

Oei ?!

Zo groot als onze verwachtingen waren, zo groot werd helaas onze ontgoocheling en verwarring zaal na zaal in het museum.

Je kan ons naïef noemen maar van een Belgisch museum in een gebouw van de ‘bloed’-vorst Leopold II over zijn geconfisceerde (lees:gestolen) goederen, hadden we verwacht dat deze pijnlijke en beschamende pagina uit de Belgische geschiedenis toch aan bod zou komen. In de lange ondergrondse gang van het hoofdgebouw naar het eigenlijke museum begon het nochtans goed.

De muren schreeuwden het nog uit : ‘ Tout passe, sauf le passé ‘. Ook een pamflet boven aan de trap leek te vertellen dat wij Belgen wel snappen dat wat er toen gebeurde ronduit verkeerd was. Helaas bleef het bij deze ene passage.

 

Ergens in een hoekje van het museum, in een vitrine vind je wel een borstbeeld van Leopold; het enige in het museum. En op die plaats gaat het dan nog niet over het wat, hoe en waarom , maar wel over het materiaal waaruit dat borstbeeld is gemaakt (natuurlijk ivoor).

 

Op zoek naar een verhaal

Wat zagen we dan wel… zaal na zaal wordt iets verteld over Afrika, iets over dieren, iets over mineralen, iets over de taal, iets over Afrikaanse rituelen, iets over maskers etc etc. Helaas waren het allemaal losse onderwerpen naar elkaar, zonder dat er eigenlijk een echt verhaal werd verteld.

Jammer.

Als er al een boodschap in het museum zat, is die niet overgekomen. Een goede audiogids zou hier misschien iets aan kunnen doen.

 

We misten dat echt wel, een kapstok waar we de objecten en informatie aan konden hangen.

 

Niet alles is negatief !

Is het een volledig negatief verhaal? Neen want de gebouw op zich is en blijft prachtig en een hele mooie renovatie.

 

Wat vonden we ervan ?

Ga je op zoek naar meer duiding over het ontstaan van het museum, naar de oorsprong van de collectie, naar het verhaal rond Stanley of naar het verhaal over het bloed aan de handen van Leopold II… dan kon je van een kale reis terug.

Ga je op zoek naar meer informatie over Midden-Afrika, over de geschiedenis of het heden, dan zal je – vrezen wij – ook van een kale reis terug komen.

Moet het nog gezegd? We rondden het bezoek met een groot gevoel van onbehagen en verwarring af. De heropening van het museum leek ons een uitgelezen kans om eens ferm een grote mea culpa te slaan naar de Congolese bevolking toe.

Tout passe, sauf le passé ‘ wil dus blijkbaar niet zeggen dat we de schaamte over deze periode uit onze nationale geschiedenis voorbij zijn en we klaar zijn om hiermee in het reine te komen. Shame Shame Shame.

 

 

Wat denken jullie? moet dit stukje Belgische geschiedenis ook niet aan bod komen in dit Afrikamuseum??

 

Geef een reactie