De clash tussen Napoleon en Wellington -Waterloo

De kop is er af.

Het zal je wel niet verwonderen. Nu de musea terug open zijn, konden we niet aan hun lokroep weerstaan.

Het doet wel raar want nu het terug mag, is er zo veel wat op onze bucketlist staat dat we misschien wel niet weten waar eerst heen te gaan. Een geluk bij een ongeluk dus dat de opening geen volledige en algehele opening is. Sommige musea wachten gewoon nog eventjes langer om hun deuren open te stellen, vaak uit praktische overwegingen.

Dit maakt onze keuzestress was minder hevig; alhoewel.


Reservatie

De verplichting om vooraf via mail, telefoon of online een kaartje te kopen, gaf ons wel wat stress, geleidelijke opening of niet. Een museumbezoek vooruit plannen is niet iets wat we vaak doen. In het weekend staan wij graag op en beslissen dan pas samen aan de ontbijttafel waar we die dag heen zullen gaan. Veel hangt dus af van datgene waar we zin in hebben. De info waarin we dachten te lezen dat je echt dagen op voorhand een ticket moest trachten te bemachtigen, gaf ons een beklemmend gevoel.

Een bezorgdheid die totaal niet nodig was. De tickets konden heel makkelijk aangekocht worden en het was eigenlijk misschien zelfs niet nodig geweest om die vooraf te kopen.


En we zijn vertrokken

In de loop van de voormiddag beslisten we om richting Brussel te gaan. We zouden beginnen met het Wellingtonmuseum in Waterloo. Zoals gevraagd kochten we de kaartjes online en hop, weg waren we.

Wat we erna zouden doen, stond nog niet vast.


Op bezoek bij Wellington

En zo kwamen we op vrijdag 22 mei 2020 voor het eerst in 10 weken terug in een museum.

Het Wellingtonmuseum is een klein maar authentiek museum over … hoe kan het ook anders, de grote Hertog van Wellington. Waarom er net in dit gebouw over hem een museum is, ligt voor de hand. Hier had hij tijdens de befaamde dagen van de veldslag zijn hoofdkwartier. Hier zal hij dus na zijn overwinning misschien wel een grote kreet van opluchting geslaakt hebben. De strijd was bijzonder hevig geweest maar de overwinning smaakte ook voor de overwinnaars bijzonder bitter.

Believe me, nothing except a battle lost can be half so melancholy as a battle won: the bravery of my troops hitherto saved me from the greater evil; but to win such a battle as this of Waterloo, at the expens of so many gallant friends, could only be termed a heavy misfortune but for the result to the public. (Wellington)

Verwacht geen groot interactief spektakel, maar wel een interessant museum waarvan we, naast een uitgebreide uiteenzetting van de slag uur na uur, toch een aantal verrassende weetjes over het verloop van de slag en de hoofdrolspelers ervan zullen onthouden.

Wist je trouwens dat Wellington voet aan wal zette in Oostende? Ah ja, niet verwonderlijk dus hoe de Wellington Renbaan aan zijn naam kwam…


Halte 2

Eenmaal buiten wisten we onmiddellijk waar onze volgende stop zou zijn.

Al waren we er – jaren terug – al eens geweest, in het nu 5 jaar oude (in museumtermen piepjonge) museum waren we nog niet geraakt.

Hier en daar hadden we een foto gezien maar bewust zochten we verder niets op. We zouden ons laten verrassen, en hoe!


Waterloo

Wij dus richting de battlefields.

Door de late beslissing om daar naartoe te trekken, was het logisch dat we nog geen kaartjes in handen hadden toen we het museum binnenstapten. Dat was absoluut geen enkel probleem. Zolang het maximum aan bezoekers per tijdslot niet gehaald is, kan je een ticket kopen. En dit was voor ons het moment waarop het laatste greintje stress voor volgende museumbezoeken in rook opging.

Maar terug naar het museum.


Onder de grond

Natuurlijk is er maar één iets wat opvalt als je de site van het museum nadert en dat is de fiere leeuw. Uiteraard. Gelukkig werd deze skyline ook behouden na de komst van het nieuwe gebouw want… het museum zit letterlijk in de grond. Spectaculair. Net als datgene wat er binnenin te zien is.


Verbluft

We waren verbluft. En dit is werkelijk geen overdrijving. Een lichte fascinatie voor deze Napoleon is ons niet vreemd. Zo waren we al in het hoofdkwartier van Napoleon zelf, we bezochten Austerlitz, we stonden al boven op de Colonne de la Grand Armée in Noord Frankrijk, en natuurlijk bezochten we ook zijn graf in Parijs.

Nee, de man is voor ons geen onbekende.

Never interrupt your enemy when he is making a mistake. (Napoleon)

En toch is dit museum erin geslaagd om ons te begeesteren met zijn verhaal, en dit letterlijk vanaf het eerste woord dat we via de audiogids hoorden.


Napoleonbad

Gewapend met deze audiogids (volledig ontsmet) gingen we terug in de tijd, terug naar 1815. We vergaten als het ware elk gevoel voor tijd en ruimte en wilden niets liever dan alle nummertjes van het verhaal beluisteren. Gelukkig had de lieve stem van de audiogids ons gewaarschuwd dat er veel nummertjes zijn en er werd ons aangeraden om – als we zelf niet konden kiezen – enkel de door hen geselecteerde nummertjes te nemen.

Dit leek in het begin misschien een overbodige hint, maar, na het bewonderen van de spectaculair geanimeerde schilderijen van de verschillende veldslagen, veranderde dit toen we het hoekje omgingen. In de adembenemende gaanderij van ontelbare perfect afgewerkte kostuums voorzien van alle relevante attributen, heeft elk detail een eigen verhaal. Dankzij de speciaal aangeduide nummertjes, konden we toch het overzicht bewaren.

En toen moesten we nog naar de 4D film gaan kijken. In plaats van dit op non actief te zetten (doordat er door de corona geen 3D brilletjes uitgedeeld kunnen worden), wordt nu de 2D versie van de film getoond. En die is nog steeds imposant, inclusief het gebulder van de kanonnen of het gedreun van de chargerende cavalerie.


Panorama

Eenmaal binnen alles gezien, gingen we terug naar boven (lees: verdieping 0) om via het beroemde 110 meter lange en 12 meter hoge panorama van de slag, uiteindelijk de berg op te klimmen.

Dat panorama uit 1912 is toch nog altijd iets bijzonders. We waren heel blij vast te stellen dat het gebouw van dit panorama heel mooi in het museum geïntegreerd werd.


Daar is hij, de leeuw!

Daarvoor kom je natuurlijk naar de site van Waterloo, om de heuvel omhoog te klimmen. De 300.000 m³ aarde en de 226 tredes lijken van onderen gezien een pieces of cake. Het misschien lag dit aan onze conditie, maar eenmaal boven moesten we toch serieus op adem komen alvorens we van het spectaculaire uitzicht konden genieten. De leeuw zie je boven slechts hier en daar van achter zijn sokkel piepen. Niet erg, plaatsen genoeg om hem te bewonderen.

Wist je trouwens dat hij net op de plaats staat waar de prins van Oranje-Nassau tijdens de slag gewond raakte; dat hij richting het overwonnen Frankrijk kijkt en dat zijn poot op een kogel rust als teken dat het gedaan moet zijn met het voeren van oorlog? Interessante weetjes, toch!

 


En? Lukt dat Coronaproof gewijs?

Natuurlijk was het wat anders dan gewoonlijk. Als we zouden beweren dat we deze twee musea op een normale manier konden bezoeken, zouden we liegen. De veiligheidsmaatregelen gelden ook in musea. De audiogids was uitgebreid ontsmet, we gebruikten onze eigen oortjes en droegen overal een mondmaskertje (dat trouwens overal aangekocht kan worden, mocht je die vergeten zijn). Maar voor de rest, pretty normal. O ja, we zouden het bijna vergeten maar sommige interactieve items in het museum van Waterloo waren door de corona niet te gebruiken. Maar dit stoorde eigenlijk niet.

We kunnen alleen maar aanraden om nu musea te bezoeken! Door het wegvallen van de buitenlandse toeristen, is het heel wat kalmer in de musea.

Doen dus!

2 thoughts on “De clash tussen Napoleon en Wellington -Waterloo

Geef een reactie

%d bloggers liken dit: